Uroczystości rozpoczęły się w kościele seminaryjnym pw. św. Michała Archanioła, skąd wyruszyła procesja z relikwiami błogosławionego Wincentego Kadłubka ulicami Starego Miasta. Przewodniczył jej biskup sandomierski, a uczestniczyli opaci cysterscy, władze powiatowe i miejskie, członkowie kapituł katedralnych i kolegiackich, kapłani, osoby życia konsekrowanego, alumni seminarium duchownego oraz wierni reprezentujący parafie, wspólnoty i ruchy religijne. Szczególny charakter wydarzeniu nadawała obecność Rycerstwa Sandomierskiego oraz młodzieży ze szkół, która w strojach nawiązujących do minionych epok przypominała o bogatej historii miasta i jego związkach z postacią średniowiecznego kronikarza.

Po dotarciu procesji do bazyliki katedralnej rozpoczęła się uroczysta Eucharystia odpustowa celebrowana pod przewodnictwem bp Krzysztofa Nitkiewicza. Wraz z nim przy ołtarzu modlili się biskup pomocniczy senior Edward Frankowski, o. Eugeniusz Augustyn OCist, opat wąchocki i prezes Polskiej Kongregacji Zakonu Cystersów, o. Rafał Ścibiorowski OCist, opat jędrzejowski, a także licznie przybyli kapłani.

– W dobie tymczasowości i wątpliwych autorytetów wyrastających na gruzach niszczonej systemowo chrześcijańskiej cywilizacji, błogosławiony Wincenty Kadłubek pozostaje dla nas wzorem wierności Chrystusowi i nauczycielem prawdy – mówił na początku liturgii bp Nitkiewicz.

W homilii ks. dr Michał Powęska, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, przybliżył postać bł. Wincentego Kadłubka jako człowieka wielkiego intelektu, głębokiej wiary i umiłowania ojczyzny. Zwrócił uwagę, że jego działalność naukowa, duszpasterska i społeczna wypływała z autentycznej troski o dobro Kościoła i narodu. Rektor seminarium wskazał także na znaczenie życia duchowego, które w przypadku błogosławionego stanowiło fundament podejmowanych decyzji i pełnionej posługi. Szczególnym świadectwem jego pokory była rezygnacja z godności biskupa krakowskiego i wstąpienie do klasztoru cystersów w Jędrzejowie. Jak zaznaczył kaznodzieja, postawa ta przypomina, że wartość człowieka nie wynika z zajmowanych stanowisk czy posiadanych godności, ale z miłości do Boga i bliźniego.

– Ten świadek wiary uczy nas, że nie jest myślą chrześcijańską i ewangeliczną utożsamiać się z naszymi urzędami i posługami, bo te są zawsze czasowe. Urząd tak świecki jak i kościelny jest do dobrego wypełnienia, ale nie on stanowi o człowieczeństwie. O tym, stanowi miłość, tylko miłość do Stwórcy, stworzenia, miłość czasu, który mam i przestrzeni, w której dziś się znajduję, bo ona jest przepełniona obecnością Boga – podkreślił ks. Powęska.

Odnosząc przesłanie bł. Wincentego Kadłubka do współczesności, kaznodzieja zauważył, że mimo upływu ponad ośmiu stuleci człowiek nadal mierzy się z podobnymi wyzwaniami, takimi jak walka o władzę, konflikty czy kryzys autorytetów.

– I my dziś i Kadłubek przed laty umacniamy się tymi samymi sakramentami Kościoła oraz czytamy to samo Boże Słowo. Te przestrzenie są niezmienne. W nich dojrzewamy do świętości, tak jak Wincenty – mówił rektor seminarium.

Na zakończenie Eucharystii bp Krzysztof Nitkiewicz podziękował wszystkim za udział w uroczystościach ku czci bł. Wincentego Kadłubka. Jednocześnie zachęcił do uczestnictwa w wydarzeniach organizowanych w ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej pod hasłem „Drogi Miłosierdzia”, który rozpocznie się następnego dnia i potrwa do 18 października. W różnych miejscowościach diecezji zaplanowano ponad 50 wydarzeń o charakterze religijnym i kulturalnym.

Po zakończeniu Mszy św. uczestnicy uroczystości mogli obejrzeć przygotowane przez młodzież pod kierunkiem pani Grażyny Milarskiej „Żywe witryny historii”. W różnych zakątkach sandomierskiego Starego Miasta zaprezentowano inscenizacje przybliżające sylwetki wybitnych Polaków oraz osób związanych z historią królewskiego grodu. Historyczne stroje i scenki pozwalały spojrzeć na dzieje miasta w niecodzienny sposób, przypominając o ludziach, którzy na przestrzeni wieków kształtowali jego duchowe i kulturowe dziedzictwo.

Błogosławiony Wincenty Kadłubek należy do najwybitniejszych postaci polskiego średniowiecza. Urodził się około połowy XII wieku, według tradycji w Karwowie niedaleko Opatowa. Był związany z Sandomierzem, gdzie pełnił funkcję prepozyta kolegiaty Najświętszej Maryi Panny. Następnie został biskupem krakowskim, a po rezygnacji z urzędu wybrał życie zakonne w opactwie cystersów w Jędrzejowie. Tam zmarł 8 marca 1223 roku. Do historii przeszedł przede wszystkim jako autor „Kroniki polskiej”, jednego z najważniejszych dzieł średniowiecznego piśmiennictwa, w którym opisał dzieje ojczyzny, łącząc wydarzenia historyczne z refleksją moralną i troską o dobro narodu. Jego kult zatwierdził w 1764 roku papież Klemens XIII.

Doroczne uroczystości odpustowe są nie tylko wyrazem czci oddawanej błogosławionemu, ale również przypomnieniem o duchowych i historycznych korzeniach Sandomierza, z którym Wincenty Kadłubek pozostaje związany od stuleci.