– Osiem wieków temu św. Franciszek pokazał, że jest droga, którą można pójść bezpiecznie przez życie. Jego życie przypadło na trudny czas – wojny z Saracenami i kryzys Kościoła, przede wszystkim rozpasane duchowieństwo. A Biedaczyna z Asyżu rewolucję zaczął od siebie – kreślił kontekst działalności św. Franciszka wikariusz parafii o. Tadeusz, który przewodniczył Mszy św. Podkreślił, że w krótkim czasie za św. Franciszkiem poszło 200 tys. naśladowców.

– Franciszek nie zmienił Kościoła spektakularnymi formami ewangelizacji, bo przecież nie było nowoczesnych telebimów, nie miał telewizji, prasy, radia. Ale szedł za Jezusem dzień po dniu. Bo jeśli ktoś chce zmiany życia duchowego, to musi cierpliwie i powoli, ale codziennie, kroczyć za naszym Panem. Przyspieszyć może tylko łaska Boża. Św. Franciszek przykładem swojego życia ubogiego, pokornego, ale radosnego uczynił na nowo Ewangelię stylem życia, przez co odkrył radość w Duchu Świętym, rodząc się na nowo – mówił ojciec wikariusz.

Przytoczył słowa św. Franciszka: „Świat jest moim klasztorem, ciało jest moją celą a dusza jest w niej pustelnikiem”. Zaznaczył, że słowa te są inspiracją dla otwartych serc na całym świecie. – Dzisiaj przeżywamy to radosne doświadczenie w naszej wspólnocie – podkreślał ojciec wikariusz, nawiązując do profesji wieczystej brata Arno.

– Przy okazji dzisiejszej profesji, wspominając piękny wzór naszego zakonodawcy św. Franciszka, uczmy się od niego wiary, prośmy także o pomoc do kroczenia drogą prawd ewangelicznych w takim stopniu, w jakim każdy potrafi. A dziś brat Arno w sposób bardzo konkretny – mówił kapłan.

Początki Franciszkańskiego Zakonu Świeckich sięgają roku 1221, kiedy to św. Franciszek zaproponował świeckim nową formę życia ideałami Ewangelii. Nazwał ich wówczas Braćmi i Siostrami od Pokuty. Na ziemiach polskich pierwsze wspólnoty III Zakonu św. Franciszka powstały po przybyciu franciszkanów do Wrocławia w 1236 r. i do Krakowa w 1237 r.

Po soborze Watykańskim II nastąpiło odrodzenie III Zakonu, już jako Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, dla którego Ojciec Święty Paweł VI zatwierdził wówczas Regułę.

Franciszkański Zakon Świeckich rządzi się prawem powszechnym Kościoła i własnym: Regułą, Konstytucjami Generalnymi, Rytuałem i Statutami partykularnymi. W Polsce dzieli się na 18 regionów, które pokrywają się z metropoliami lub diecezjami Kościoła katolickiego. Wspólnoty działają przy klasztorach franciszkańskich i parafiach diecezjalnych.

Regułą życia franciszkanów świeckich jest zachowywanie Ewangelii przez naśladowanie św. Franciszka z Asyżu. W praktyce oznacza to dążenie do doskonałości przez: kształtowanie na wzór Pana Jezusa swojego sposobu myślenia poprzez przemianę wewnętrzną, którą Ewangelia nazywa „nawróceniem”; oczyszczanie serca ze złych skłonności; budowanie braterskiej wspólnoty; walkę z pokusami; niesienie ludziom radości i nadziei; żarliwą modlitwę i czynienie miłosierdzia.