Reklama

100 modlitw za Polskę

Kim są święci? Jacy są?

2018-11-02 20:23

Anna Majowicz

Anna Majowicz
Uroczystość Wszystkich Świętych w Osetnie

Wczoraj obchodziliśmy uroczystość Wszystkich Świętych. Dzień ten przypomina nam o tych, którzy wstąpili do wieczności. Są nazywani świętymi, bo zasłużyli sobie na to swoim życiem oraz oddaniem się Panu Bogu i bliźniemu.

- Dzisiaj wpatrując się w postaci świętych chcemy zbliżyć się do nich, by nasze życie uczynić zdążającym ku świętości. Prośmy o to Chrystusa, abyśmy mieli tyle siły i odwagi by pójść nieustannie, każdego dnia za Nim – mówił na początku Mszy św. w Osetnie ks. Ryszard Skocz, proboszcz parafii.

W homilii kapłan zwrócił uwagę na to, że kaligrafowie przedstawiają zwykle same fakty i okoliczności zewnętrzne, a nie analizują bogactwa życia wewnętrznego świętych - ich zmagań, zjednoczenia i zażyłości z Bogiem. To wszystko sprawia, że pozostają oni dla nas nieznani, a nieczęsto obraz ich świętości uległ zniekształceniu do czego przyczynili się zarówno malarze, jak i pobożni literaci. - Świętych często segregowano i ujmowano w pewne szablony. Przedstawiano ich, jako postaci nie z tego świata. Mamy męczenników drżących z radości, że za chwilę utracą życie z rąk prześladowców, słyszymy o młodzieńcach i dziewczętach, którym były obce jakiekolwiek pokusy, czytamy o niemowlętach odwracających usta od piersi matek w dniach postu. Można by odnieść wrażenie, że na zawołanie szachują cudami, a codziennym ich udziałem jest stan jakiejś ekstazy i uniesień – mówił duszpasterz dodając, że na nasze szczęście, po niektórych świętych pozostały nam pamiętniki i autobiografie. - Dzięki św. Pawłowi, św. Augustynowi czy św. Teresie wiemy, że byli niezwykli, ale bez cudowności. Mieli bowiem i wzloty i upadki. Nieustannie dokonywali wyboru między dobrem a złem, między miłością a nienawiścią, Bogiem a światem. Źródłem i treścią życia wewnętrznego świętych była łaska Boża i życie w tej łasce. Na tym polega różnica miedzy bohaterem, a świętym. Święty to człowiek łaski. Bohater to człowiek woli. Osią życia tego pierwszego jest Bóg, drugiego często własne ja – tłumaczył ks. Ryszard. Na zakończenie kapłan życzył wszystkim obecnym na Eucharystii wiernym, by swoje życie przeżyli tak, aby mogli powtórzyć słowa św. Pawła: ,,W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego”.

Tagi:
Osetno uroczystość Wszystkich Świętych

Święto plonów w Osetnie

2018-09-11 23:12

Anna Majowicz

Żniwa w Polsce w zasadzie są już zakończone. Jak przyznają zgodnie rolnicy, były one jednymi z trudniejszych na przestrzeni ostatnich lat. Na obniżenie plonów mocno wpłynęła wiosenna susza i upalne lato. Rolnicy z parafii Osetno mimo gorszego roku i tak są wdzięczni Bogu za dar tegorocznych plonów. Podziękowali za nie na dożynkach, które odbyły się w Osetnie w drugą niedzielę września.

Anna Majowicz
wieniec dożynkowy

Święto plonów rozpoczęła uroczysta Msza św., której w kościele pw. św. Michała Archanioła przewodniczył proboszcz wspólnoty, ks. Ryszard Skocz. Homilię wygłosił zaprzyjaźniony z parafią ks. Łukasz Romańczuk. Podziękował rolnikom za obecność na Eucharystii. - Wasza obecność tutaj, jest oznaką wdzięczności Panu Bogu za to wszystko, co w tym roku mogliśmy otrzymać. To dowód na to, że szanujecie tradycje waszych przodków. Co ważne, jest to też objaw szacunku do naszej ojczyzny – mówił kapłan, dodając, że mimo niesprzyjających warunków pogodowych, które zniszczyły wiele plonów, mamy Bogu za co dziękować. - To dziękczynienie za tegoroczne plony jest także dobrym momentem, aby podziękować Panu Bogu za to, że dał nam siłę i zdrowie do pracy. Dziękujmy Mu za to, że daje nam możliwość bycia wiernymi świadkami Jego Ewangelii. Dziękujmy Bogu za każdy zebrany plon, za to, że nie będziemy głodować. Dziękujmy za każdy kawałek chleba, bo przecież tak wielu ludzi na świecie jest pozbawionych nawet tego – dodał ks. Łukasz Romańczuk.

Podczas Mszy św. poświęcono okazały dożynkowy wieniec, który przygotowali mieszkańcy Goli Górowskiej. Równie ważną rolę w dożynkach odgrywa wspomniany przez ks. Łukasza chleb. To symbol szczęścia i pomyślności, wspólnoty, a zarazem szacunku dla natury. Dlatego też, na zakończenie Mszy św., przy wyjściu z kościoła, każdy mógł poczęstować się poświęconym kawałkiem chleba.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

62-letnia kobieta matką: wola jednostki a dobro dziecka

2018-11-17 17:24

vaticannews / Rzym (KAI)

Kobieta nigdy nie powinna czuć się stara. Nie ma idealnego wieku na rodzenie dzieci. Lekarze powiedzieli mi, że rodziłam jak 20-latka – wyznała po porodzie 62-letnia samotna rzymianka, która na starość postanowiła zostać matką. W klinice w Albanii został jej wszczepiony cudzy embrion.

Pixabay.com

Na pytanie o perspektywy dziecka, wychowywanego przez samotną i starą matkę, odpowiada, że jej wystarczy, jeśli będzie z córką do 18 roku życia. Potem pójdzie już sama, bo dzieci muszą być samodzielne. Na swoje usprawiedliwienie dodaje, że niestabilna sytuacja zawodowa utrudnia kobietom podjęcie decyzji o macierzyństwie. Teraz, kiedy nadchodzi emerytura, czuję się pewniej – dodaje kobieta.

Ekstrawaganckie macierzyństwo 62-letniej kobiety wzbudziło we Włoszech falę oburzenia u obrońców dzieci. Prof. Alberto Gambino, prorektor Uniwersytetu Europejskiego w Rzymie, a zarazem przewodniczący Stowarzyszenia Nauka i Życie zauważa, że przypadek ten jest emblematyczny dla panującej dzisiaj w Europie tendencji, kiedy absolutyzuje się wolę jednostki, kosztem dobra najsłabszych.

"Z czysto naukowego punktu widzenia takie macierzyństwo jest oczywiście możliwe. Jednakże kwestią podstawową jest tu dobro dziecka. Warunki egzystencji w pierwszych latach życia. Człowiek po przekroczeniu pewnego wieku nie ma już tych samych możliwości rodzicielskich, co wcześniej – powiedział Radiu Watykańskiemu prof. Gambino. – Druga kwestia to fakt, że to dziecko będzie miało tylko jednego rodzica. We Włoszech osoby samotne nie mogą korzystać z takich technik prokreacji. Mogą się o nie ubiegać tylko pary. A zatem jest to jeden z tych przypadków, w których nauka jest w stanie coś zrobić, ale wartość ludzkiej egzystencji odradza takie rozwiązanie. Jedyny aspekt pozytywny w całej tej sprawie to fakt, że był to tak zwany embrion nadliczbowy, pozostawiony przez jakąś parę w Albanii. To stawia nam kolejne pytanie natury etycznej. Co zrobić z tymi nadliczbowymi embrionami? Mają pozostać zamrożone w azocie w nieskończoność, a może zaczniemy się zastanawiać, czy w innych przypadkach, nie takich jak ten, byłaby możliwość adopcji takich embrionów?" - powiedział Radiu Watykańskiemu prof. Gambino.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święta Cecylia - patronka muzyki kościelnej

2018-11-19 14:11

Teresa Sotowska / Warszawa (KAI)

Kościół wspomina 22 listopada św. Cecylię, której imię - według "Złotej legendy" Jakub de Voragine'a - wywodzi się od określenia "Caeli Lilia" (lilia niebios). Kult św. Cecylii szeroko się rozpowszechnił, a od czasów średniowiecza jest patronką muzyki kościelnej.

GRAZIAKO
Bazylika katedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu - posąg św. Cecylii

Pochodząca prawdopodobnie z V wieku legenda głosi, że Cecylia żyła na przełomie II i III wieku w zamożnej rodzinie w Rzymie. Już we wczesnej młodości złożyła ślub czystości, toteż gdy rodzice wydali ją za mąż za pogańskiego młodzieńca Waleriana, w noc poślubną powiedziała mu o tym dodając, że strzeże jej potężny Anioł. Gdy Walerian chciał zobaczyć tego Anioła, Cecylia poradziła mu, by się ochrzcił. Poprosił więc papieża Urbana I (222-230) o chrzest, po czym ujrzał Anioła, który Cecylii i jemu nakładał na głowy wieńce z rajskich róż i lilii. Wkrótce potem ochrzcił się jego brat Tyburcjusz.

Całą trójka otaczała troskliwą opieką prześladowanych chrześcijan, aż w końcu sami zostali skazani na śmierć. Walerianowi i Tyburcjuszowi ścięto głowy, a Cecylię chciano udusić w gorącej kąpieli. Kiedy to się nie udało, kat na próżno usiłował trzema uderzeniami topora odciąć głowę świętej. Zmarła w trzy dni później, 22 listopada 230 r., na skutek odniesionych obrażeń.

Papież Urban kazał pochować Cecylię w centrum katakumb Kaliksta. W 821 r. na polecenie papieża Paschalisa I doczesne szczątki Cecylii przeniesiono do kościoła noszącego jej wezwanie na Zatybrzu, wzniesionego na fundamentach jej domu rodzinnego. Podczas przebudowy świątyni w 1599 r. znaleziono nietknięte zwłoki Cecylii, co uwiecznił w 1600 r. rzeźbiarz Stefano Maderna. Jego rzeźba, przedstawiająca leżącą św. Cecylię z zawiązanymi oczami i rękami, znajduje się do dziś w głównym ołtarzu kościoła na Zatybrzu, a jedna z pierwszych kopii - w katakumbach Kaliksta.

Od początku średniowiecza św. Cecylia jest patronką muzyki, muzyków, śpiewaków i budowniczych instrumentów, a także poetów. Ma to źródło w mylnym odczytaniu pochodzącej z VIII w. treści antyfony oficjum godzin ("Cantantibus organis Caecilia virgo in corde sua soli Deo decantabat dicens" - Gdy zabrzmiały instrumenty, w swoim sercu dziewica Cecylia śpiewała tylko Panu). Dlatego św. Cecylia przedstawiana jest w sztuce sakralnej m.in. przy organach, ale też z innymi instrumentami muzycznymi. Niekiedy w sztuce przedstawiana jest wraz z Walerianem, czasem też z ranami na szyi.

Ku jej czci powstawały bractwa i towarzystwa muzyczne: w 1584 r. powstało w Rzymie "Fraternitá dedi musici", których patronami była Matka Boska oraz święci Grzegorz i Cecylia. Kontynuacją tego bractwa jest istniejąca do dziś Akademia św. Cecylii. W Londynie istniało w latach 1785-1861 Caecilian Society. W 1868 r. bawarski muzyk Franz Xaver Witt założył w Bamberdze Ogólnoniemieckie Towarzystwo im. św. Cecylii, które kształci muzyków do pracy w kościele oraz wydaje literaturę i muzykę kościelną. Od 1870 r. towarzystwo to jest organizacją na prawie papieskim i od pewnego czasu ma siedzibę w Ratyzbonie jako "Cäciliednverband" troszcząc się - zgodnie z odnowionymi w 1991 r. statutami - o "sprawy muzyki kościelnej w duchu apostolstwa przez muzykę". Ponadto znane są utwory muzyczne - "ody ku czci św. Cecylii" - m.in. G.F. Händla. Z uroczystością Cecylii wiązano festiwale muzyczne od XVI w. we Francji, od XVII w. - w Anglii i od XVIII w. - w Niemczech.

W sztuce polskiej postać św. Cecylii występuje rzadko. Jest to m.in. posążek renesansowy w kościele św. Idziego w Krakowie, namalowany przez Guercina obraz z XVII w. w katedrze poznańskiej, czy XVII-wieczny obraz ołtarzowy w kościele parafialnym w Janowie Lubelskim, który przedstawia scenę koronowania Cecylii i Waleriana wiankami róż. Pielęgnowanych jest natomiast wiele wydarzeń muzyki sakralnej, którym patronuje św. Cecylia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem